Jezus Chrystus jako Autorytet potwierdzający Autorstwo Ksiąg Mojżeszowych
Wiele osób zarzuca: gdzie Jezus potwierdza, że Mojżesz napisał Torę?
Odpowiedź jest jasna i wielokrotna. Jezus nie tylko potwierdza autorstwo Mojżesza, ale też traktuje Pięć Ksiąg jako jego dzieło, nadając mu tym samym najwyższy historyczny i teologiczny autorytet:
1. Argument Zestawienia: “Prawo Mojżesza” (Łk 24:44)
Jezus dokonuje najpełniejszego potwierdzenia autorytetu Starego Testamentu po swoim zmartwychwstaniu:
Łukasz 24:44: “I rzekł do nich: To właśnie znaczyły moje słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co jest napisane o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach.”
Wniosek: Jezus kategoryzuje całe Pismo na “Prawo Mojżesza”, “Proroków” i “Psalmy”. Nazwanie pierwszej i fundamentalnej sekcji Starego Testamentu “Prawem Mojżesza” jest najmocniejszym potwierdzeniem, że Jezus uznawał Mojżesza za prawodawcę i autora historycznego tych ksiąg.
2. Argument Bezpośredniego Cytatu (J 5:46–47)
W tym fragmencie Jezus bezpośrednio wiąże wiarygodność swojej misji z wiarą w to, co pisał Mojżesz:
Jan 5:46–47: “Gdybyście bowiem wierzyli Mojżeszowi, wierzylibyście i Mnie, bo on o Mnie pisał. Jeśli zaś jego pismom nie wierzycie, jakże uwierzycie Moim słowom?”
Wniosek: Jezus nie mówi o “zbiorze anonimowych tradycji żydowskich”, lecz o “pismach Mojżesza”. Jezus stawia wiarę w swoją osobę wprost na równi z wiarą w to, co napisał Mojżesz. Odrzucenie autorstwa Mojżesza jest dla Jezusa równoznaczne z odrzuceniem Jego własnego świadectwa.
3. Argument Konkretnego Tekstu (Mk 12:26)
Jezus odwołuje się do konkretnego fragmentu Tory i przypisuje go Mojżeszowi:
Marek 12:26: “Co do umarłych, że zmartwychwstaną, czy nie czytaliście w Księdze Mojżesza, tam, gdzie mowa o krzewie, jak Bóg powiedział do niego: Ja jestem Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba?”
Wniosek: Jezus odwołuje się do fragmentu z Księgi Wyjścia (Wj 3:6) i nazywa to dosłownie “Księgą Mojżesza”. Nie ma tu mowy o późniejszych redakcjach. Dla Jezusa te teksty są historycznym i autentycznym świadectwem, spisanym przez Mojżesza.
Obalenie Konsensusu, że Tora to zbiór tekstów z lat 800–500 p.n.e.):
Zgadza się, Panie Radosławie, że naturalistyczni historycy i językoznawcy datują Torę na IX–VI wiek p.n.e. Musi Pan jednak zrozumieć, że nie jest to neutralna obserwacja naukowa. To jest konkluzja wyprowadzona z filozofii naturalizmu.
Naturalistyczny historyk musi założyć, że:
- Nie istniało nadprzyrodzone objawienie.
- Pisma nie mogły być tak stare, jak twierdzi tradycja.
- Proroctwa (np. w Księgach Mojżeszowych) nie mogły być prawdziwe.
W rezultacie, muszą wymyślić model, który przypisuje autorstwo wielu późniejszym autorom (Hipoteza Dokumentarna), aby wyjaśnić tekst wyłącznie przyczynami ludzkimi.
W naszej dyskusji, nie odrzucamy faktów historycznych, ale odrzucamy naturalistyczne założenia historyków. Pan opiera się na autorytecie współczesnych profesorów, którzy odrzucili historyczną tradycję na podstawie filozofii, a nie nowych dowodów. Ja opieram się na autorytecie i świadectwie Jezusa Chrystusa, który potwierdza autorstwo Mojżesza i tym samym autentyczność historyczną wczesnych rozdziałów Rodzaju.
Zatem wybór jest prosty: czy w kwestii autorstwa i historyczności Pisma ufać konsensusowi naturalistycznych akademików, czy samemu Jezusowi Chrystusowi? Dla mnie wybór jest prosty.
