Czym jest biblijne stworzenie?
Biblijne stworzenie opiera się na Piśmie Świętym, które mówi, że Bóg stworzył wszechświat i wszystko, co się w nim znajduje, tak jak zostało to opisane w Księdze Rodzaju (Rdz 1:1–2:3 opisuje tydzień stworzenia, choć często mianem „stworzenia” obejmuje się całe rozdziały 1–11). Stwórca nie potrzebował materii, ogromnych ilości czasu, energii ani czegokolwiek innego. Stworzył wszystko z niczego, w sześć dosłownych dni, około sześć tysięcy lat temu.
Biblijne stworzenie nie jest zgodne z poglądem, że świat powstał przypadkiem poprzez długotrwały, naturalistyczny proces trwający miliardy lat. Biblijne stworzenie podkreśla, że Biblia jest relacją naocznego świadka wydarzeń stworzenia — ponieważ tylko Bóg był obecny na samym początku i widział, co się wydarzyło.
Co więcej, biblijni kreacjoniści nie traktują Biblii ani Księgi Rodzaju jako tekstu mitologicznego czy alegorycznego. Przeciwnie — Biblia jest właściwie rozumiana jako dokument historyczny, zapisujący to, co rzeczywiście się wydarzyło, i stanowi jedyną prawdziwą i wiarygodną historię.
Współczesne pokolenia i spojrzenie na Biblię
W ostatnich pokoleniach ludzie byli wychowywani w przekonaniu, że Biblia to jedynie zbiór ciekawych opowieści i nauk religijnych, które jednak nie mają żadnego związku z rzeczywistością.
Historia zapisana w Piśmie Świętym jest stale atakowana przez coraz bardziej zsekularyzowaną kulturę. W rezultacie wielu postrzega Biblię jako księgę pozbawioną realnego znaczenia.
To ograniczone spojrzenie tłumaczy, dlaczego wciąż pojawiają się pytania o to, jak Biblia odnosi się do dinozaurów, skamieniałości, śmierci, cierpienia i wielu innych tematów, które dotykają naszego codziennego życia.
Ten rozdział pokazuje główne wydarzenia z przeszłości (a także przyszłości) – tzw. „OSIEM SEZONÓW HISTORII ŚWIATA”, które stanowią fundament przesłania Biblii i dowodzą, że ma ona realne przełożenie na nasz świat.
1) Stworzenie
Bóg stworzył niebo, ziemię i wszystko, co w nich istnieje, w sześć zwykłych dni około 6 000 lat temu. Jego dzieło było „bardzo dobre” (Rdz 1:31). Wszystkie zwierzęta (w tym dinozaury) oraz pierwsi ludzie, Adam i Ewa, odżywiali się jedynie roślinami (Rdz 1:29–30). Życie było doskonałe – nie było śmierci, chorób, cierpienia, przemocy ani strachu.
Gdy Bóg ukończył swoje dzieło, „odpoczął” (to znaczy – przestał stwarzać), choć nadal podtrzymuje całe stworzenie w swoim istnieniu (Kolosan 1:17). Ten rytm sześciu dni pracy i jednego dnia odpoczynku ustanowił wzór dla naszego tygodnia.
Nauka o informacji potwierdza pierwszy werset Biblii: „Na początku Bóg stworzył…”. DNA – nośnik dziedziczności – to zdumiewająco złożony system, bogatszy w informacje niż jakikolwiek superkomputer. Ponieważ informacja w DNA musiała pochodzić od wyższego źródła inteligencji, logiczne jest, że w początku istniał ktoś większy niż materia – źródło nieskończonej mądrości. Biblia mówi, że tym źródłem jest Bóg (Ps 147:5).
W Księdze Rodzaju Bóg stworzył „według rodzajów”. I dokładnie to obserwujemy dzisiaj: duże zróżnicowanie w obrębie poszczególnych rodzajów (psy, koty, słonie itd.), ale brak przechodzenia jednego rodzaju w drugi – czego wymagałaby ewolucja „od cząsteczki do człowieka”.
2) Upadek i zepsucie
Po stworzeniu Bóg dał Adamowi jedno polecenie: mógł jeść ze wszystkich drzew w Edenie, oprócz Drzewa Poznania Dobra i Zła (Rdz 2:8,17). Ostrzegł go, że nieposłuszeństwo będzie oznaczało śmierć. Adam jednak zbuntował się i zjadł owoc (Rdz 3:6).
Święty Bóg musiał ukarać grzech, ale w swojej łasce złożył ofiarę ze zwierzęcia, aby okryć nagość Adama i Ewy, i wygnał ich z ogrodu – aby nie żyli wiecznie w grzechu.
Grzech Adama wprowadził śmierć, choroby i ból do pierwotnie doskonałego stworzenia (Rdz 3:19; Rz 5:12). Bóg przeklął ziemię (Rdz 3; Rz 8:20–22). To dlatego świat, w którym żyjemy, jest jedynie zepsutym cieniem pierwotnego piękna. Ślady zepsucia widzimy wszędzie: w drapieżnych zwierzętach, mutacjach, chorobach i śmierci.
Dobrą nowiną jest to, że Bóg obiecał Zbawiciela, który odkupi swój lud od skutków grzechu (Rdz 3:15).
3) Katastrofa
Potomkowie Adama i Ewy rozmnażali się i napełniali ziemię, lecz stawali się coraz bardziej niegodziwi (Rdz 6:5). Bóg osądził ich grzech i zesłał potop na całą ziemię. Ocaleni zostali tylko Noe, jego rodzina i zwierzęta, które weszły do arki – w tym przedstawiciele dinozaurów.
Arka była ogromna – wystarczyło miejsca dla ok. 16 000 zwierząt reprezentujących wszystkie „rodzaje”. Ślady potopu widzimy do dziś: potężne warstwy osadowe, miliardy skamieniałości w skałach na całym świecie. To przypomina, że Bóg nie toleruje grzechu. Arka z kolei pokazuje, że Bóg daje drogę zbawienia. Tęcza jest znakiem Jego obietnicy, że nigdy więcej nie zniszczy ziemi wodą (Rdz 9:13–15).
4) Zamieszanie
Po potopie Bóg polecił Noemu i jego rodzinie, aby napełnili ziemię (Rdz 8:17). Ludzie jednak zbuntowali się i zaczęli budować wieżę, by pozostać razem (Rdz 11:3–4). Sto lat po potopie Bóg pomieszał języki i rozproszył ludzi po ziemi.
W ten sposób powstały narody i języki. Dziś mamy tysiące języków, ale wszystkie pochodzą od mniej niż 20 rodzin językowych. Wszyscy ludzie są potomkami Adama i Ewy poprzez Noego – jesteśmy więc jedną ludzką rodziną (Dz 17:26).
Genetyka potwierdza, że istnieje tylko jedna rasa – ludzka. Różnice w kolorze skóry to kwestia ilości tego samego pigmentu. Różne ludy świata powstały w wyniku wydarzeń z wieży Babel. Co ciekawe, wiele kultur ma w swojej tradycji legendy o stworzeniu i potopie, które potwierdzają prawdziwość biblijnej antropologii.
5) Prawo i sprawiedliwość.
Po tym jak ludzie zostali rozproszeni Bóg zaczął uczyć ludzi Swojego Prawa i Sprawiedliwości. Powołał jednego człowieka Abrahama z którego uczynił sobie naród wybrany. Nadał im Prawo aby objawić Swoją Sprawiedliwość. Przez wieki toczyły się dzieje tego narodu – historia wierności i odstępstwa. Bóg uczył ludzi posłuszeństwa i konsekwencji za nieposłuszeństwo.
6) Chrystus
Doskonałe stworzenie zostało zepsute przez grzech Adama. Wszyscy jesteśmy jego potomkami i również grzeszymy, dlatego zasługujemy na śmierć (Rz 5:12).
Ale Bóg obiecał Zbawiciela. Wskazywały na to ofiary ze zwierząt – tylko przykrywały grzech, zapowiadając doskonałą ofiarę. Gdy nadszedł właściwy czas (Gal 4:4), Bóg posłał swojego Syna, Jezusa Chrystusa – prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka – aby odkupił nas z grzechu.
Jezus spełnił ponad 50 proroctw, żył bez grzechu, uzdrawiał, nauczał i potwierdził prawdę Księgi Rodzaju (np. o małżeństwie – Mt 19:3–6).
7) Krzyż
Jezus, nazywany „ostatnim Adamem” (1 Kor 15:45), przez swoją doskonałą ofiarę naprawił to, co zepsuł pierwszy Adam.
Na krzyżu wziął na siebie gniew Boży za nasze grzechy (Iz 53:6). Umarł jako Baranek Boży (J 1:29), raz na zawsze (Hbr 7:27). Trzeciego dnia zmartwychwstał, pokonując śmierć (1 Kor 15:26, 55–57).
Każdy, kto w Niego wierzy, przechodzi ze śmierci do życia (J 5:24) i ma zapisane imię w Księdze Żywota (Obj 13:8; J 3:16).
8) Odnowienie
Śmierć i cierpienie nie będą trwać wiecznie. Bóg obiecał usunąć przekleństwo grzechu i stworzyć nowe niebo i nową ziemię (2 P 3:13; Obj 21:4; 22:3).
Ci, którzy pokutują i wierzą w Jezusa, będą żyli na zawsze w doskonałej relacji ze swoim Stwórcą.
Dlatego chrześcijanin potrzebuje światopoglądu zakorzenionego w historii biblijnej, aby móc skutecznie przeciwstawiać się ewolucyjnej propagandzie współczesnego świata.
